PSYCHE cz.II

Niedojrzały Eros zbudował niedojrzałej Psyche niedojrzały raj. Zakochani mający swój język, swe spojrzenia, obiecujący sobie wyspy szczęśliwe, czujący się wzajemnie wybrani, żyjący 5 cm nad ziemią, nie chcący jeść ani spać to właśnie oni.
Ale każdy raj ma swój kres. Będzie można osiągnąć kolejne jego stadium dopiero po ciężkiej pracy obu stron.


Rajskim wężem w tej opowieści były dwie starsze siostry dziewczyny, znaczeniowo nasza wewnętrzna niepewność, strach, zazdrość, chęć posiadania więcej, ludzka niedoskonałość. Sieją wątpliwości, zadają mnóstwo pytań z rzędu tych zakazanych, straszą, że wyszła za potwora. Eros ostrzega ją, aby nie słuchała ich, jeśli chce ochronić boskość ich związku i ich dziecka. Jednakże Psyche okazuje się słabym, ludzkim stworzeniem, zaraża się lękiem i ulega namowom, by wzięła do sypialni lampę i nóż. Miała w nocy oświetlić swego małżonka i zabić go, gdyby przepowiednie okazały się prawdziwe.
W każdym związku nadchodzi moment wątpliwości, kryzysu, pytania, czy ten człowiek obok jest właśnie tym, jakiego sobie wybraliśmy, gdyż zaczęliśmy widzieć, choćby w wyobraźni, inne jego oblicza.
Dziewczyna uczyniła to, co postanowiła. Gdy oświetliła go, ujrzała boga, prawdziwego boga miłości. Z rozpaczy, iż złamała ich umowę, postanowiła zabić się sama. Ale ręka drgnęła, ona ukłuła się jego strzałą, zakochała w nim na nowo, dużo głębiej i mocniej, nóż wypadł z ręki, a kropla gorącej oliwy z lampy go obudziła.
Oburzony zdradą wygonił ją z raju, powiedział, iż za karę urodzi córkę śmiertelną, a nie boginię.
Te mityczne siostry to destrukcja starego, by otworzyć się na nowe. Proces niezbędny do rozwoju, ale są osoby, które na takim etapie pozostają już na zawsze. To jak jungowski Cień (wyparte i nieprzeżyte strony osobistego potencjału) Psyche.
Mit ten pokazuje, iż ten mężczyzna dla tej kobiety ma wiele odsłon. Jest i Śmiercią na szczycie góry, nieznajomym z raju, krytykiem, karzącym bóstwem i bogiem miłości. Ma prawo czuć się oszołomiony tyloma rolami.
Mężczyzna też ma swój Cień. Jeśli oboje nie przeżyją ich świadomie, mogą one w którymś momencie ujawnić się z groźną mocą i wywołać wielkie burze. Bez przyjęcia swego Cienia życie jest płaskie.
Lampa to symbol światła, świadomości, ale i ciepła. Nóż to zniszczenie, ale los w swej mądrości sprawił, iż kobieta posłużyła się narzędziem uświadamiania, a nie destrukcji. Dla mężczyzny, który to kiedyś zrozumie, to cenny dar być oświetlonym przez kobietę, kiedy to dopiero jej kompletne spojrzenie czyni z niego do końca boga.
Ale ten dotyk światła jest jednocześnie próbą ognia, czymś dla mężczyzny przerażającym. Oto może wydarzyć się sytuacja, w którym ona go zobaczy takiego, jakim jest i być może nie dostrzeże boga miłości. Często dlatego mężczyźni ofiarowują kobietom raj na ziemi okupiony mnóstwem ograniczeń.
Obie płcie boją się przejść od stanu zakochania (raju), do stanu miłości (świadomości siebie osobiście i siebie nawzajem).
Zakochanie burzy wszelki spokój, ale jest motorem do zmiany. Psyche, śmiertelna kobieta, zajrzała w oczy boskości i przeżyła. Jaką cenę za to musiała zapłacić?
Jak na razie wszyscy są zranieni. Psyche, bo została wygnana z raju i ukarana. Eros, bo poczuł się oszukany i wystraszony, wewnętrznie wrócił do matki, do swej poprzedniej kobiety. Oraz Afrodyta, gdyż jej plan uśmiercenia rywalki się nie powiódł. Ten etap jest zupełnie naturalny, ale emocjonalnego cierpienia uniknąć się nie da.
Psyche odczuła uniesienie graniczące z ekstazą po ujrzeniu boskości. Zarówno tej w mężczyźnie, jak i w swym animusie. Zakochała się w samej miłości. I ją straciła.
Poszła na brzeg rzeki z postanowieniem utopienia się. Zalewa się łzami, popada w rozpacz, niepewność siebie, nie widzi sensu. Wówczas pojawia się Pan, bożek związany z naturą, dzikością, wyjściem poza siebie. Doradza dziewczynie, by pomodliła się do boga miłości. Cóż za ironia ją spotkała! Ma się zwrócić o pomoc tam, gdzie jej nie chciano!
Impuls samobójczy, przezwyciężony, to nowy sposób adaptacji do rzeczywistości, droga od własnej bezradności po postanowienie walki. Kobieta, aby mogła się umocnić wewnętrznie, potrzebuje na jakiś czas się odizolować, być sama. Mężczyźni inaczej odczuwają taki czas konfliktu – coś udowadniają, zabijają smoki, walczą. Kobiety nabierają sił w wycofaniu.
Eros jest teraz znów pod władaniem Afrodyty, zatem do niej dziewczyna kieruje swe kroki. Spotyka ja najpierw poniżenie, obraza, ironia i tyrania teściowej. Po wylaniu swej złości ta dojrzała, choć okrutna kobieta mimo wszystko przystaje na prośbę Psyche i wskazuje jej sposób na odzyskanie jej syna.
Dziewczyna będzie musiała wykonać cztery zadania. Czyny, które sprawią, iż dojrzeje. Stanie przed wyborami i czynami, jakich w życiu musi dokonać każda kobieta. Jakimi? Zapraszam za tydzień.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s